Blog Image

VerhaeghInZweden

Ons Dagboek

Kijk regematig of we weer wat beleefd hebben. Ook wij zijn benieuwd hoe het met jullie gaat dus reageer op onze belevenissen.

Med Vänliga Hälsingar

Guus, Tim, Tamara, Eric & Önska

dinsdag 2 nov 2010

Dagboek 2010 Posted on 02 Nov, 2010 22:39:13

Zo, dat is lang geleden he!

We hebben het hier ook zo gezellig. Regelmatig familie en vrienden over en daarnaast natuurlijk vriendjes en vriendinnetjes van Guus en Tim. Zoals altijd loopt het werk, het huishouden en de zweedse studie door. Inmiddels zijn we aangeland bij de laatste cursus namelijk zweeds B d.w.z. literatuur. Waarom we dat doen, omdat het kan worden geeist bij het zoeken naar een baan of nodig kan zijn als je een studie zou willen volgen. Je weet nooit wat de toekomst brengt en nu zitten we nog in het leerritme. Eric valt het zwaar, maar zet toch door.

Ik ga niet meer alles uitgebreid beschrijven (zeg ik nu), maar er wat hoogte punten uitlichten. In maart hebben we op de Second Home Beurs gestaan. Nooit verwacht dat ik dat nog eens zou doen. Een leuke ervaring! Van te voren hadden we de klanten,famillie en vrienden gemailed, maar we hadden niet verwacht dat er zovelen zouden komen. Op de vrijdag hebben we de hele dag wachtende mensen gehad. Leuk om iedereen te ontmoeten en ook leuk dat er uiteindelijk werk uitvoort gekomen is. Een leuke, vermoeiende, maar ook energiegevende ervaring. Of we het weer gaan doen ? Dat overwegen we nog. Guus en Tim hebben zich overigens goed vermaakt bij de opa’s en oma’s.

In april hadden we een klusavond op de opvang met daarbij een barbecue. Samen met de jongens heeft Eric een benzinestation gemaakt. Ik heb mogen helpen met schilderen. Ondanks de regen stonden er vele ouders met kinderen om de helpende hand aan de school en opvang zaken te repareren en nieuw te bouwen. Bij de beek zijn boomhutten bebouwd en in de tuin van de liltån een indianenhut. De priester kwam ook nog evenlangs om een voorstelling te geven met zijn helpende hand. Ooit een priester met pruik op, rugzak en verdere uitmontering gezien die kinderen kan onderhouden en ook nog een moraal mee geeft ? Voor mij was het de eerste keer.

In april hadden we bezoek van Nathalie, Michelle en Yannick. Lekker buitengespeeld in de boomhut en op de trampoline. Nathalie kan al haar frustraties kwijt tijdens het houthakken. Tim vond vooral de nintendo van Yannick erg interessant en de heren vonden de volgzame Guus niet erg fijn. De twee weken waren zo voorbij.

Mei was de maand waarin een oud collega van Eric langs kwam. Zij overnachten in onze stuga, waar helaas geen douche in zit. Dus kwamen ze bij ons douchen. Dat zweeds soms moeilijk kan zijn blijkt uit het feit dat Naomi, in de veronderstelling dat het boter was, gist op haar brood had gesmeerd. Een rommelende, borrelende buik was het gevolg.

In juni ging Guus voor de tweede keer naar de tandarts (de eerste keer was een intake). Hij was een kanjer, maar wat wil je, hij´kijkt naar zijn grote broer die geheel ongevreesd in de stoel gaat zitten. Zo deed Guus het dus ook. Geweldig !

Zoals jullie weten zijn we geen voetbalfans maar de wedstrijden om de wereldtitel hebben we wel enigzinds gevolgd.En ja dat de kroonprinses van Zweden dan trouwt op de dag dat Nederland tegen Japan moet spelen, wat is er dan belangrijker denken jullie ?

Juli was de feest maand. Ronald en Idske vierden hun 12,5 jarig huwelijk en hun verjaardagen (beide 40) dus een aanleiding om weer eens naar nederland te komen. Dit keer met het vliegtuig. Tim deed alsof hij nog nooit anders gedaan had, hoewel hij nu toch wel vraagt of we de volgende keer weer met de boot gaan. Hij vindt het slapen zo leuk. De opa’s hebben ons gehaald en gebracht. Piet was de onfortuinlijke want die moest midden in de nacht op om ons naar Weeze te brengen. Het feest was erg gezellig. Leuk om diverse vrienden daar weer te zien en ook de dochters van Suzan en Jeroen te leren kennen. Dit keer ook nog twee familiefeesten. Met Maarten, Marie-Louise, Leon, Eline en pa men ma naar de speeltuin geweest in het westerpark en lekker ge PPPt (poffertjes, pizza en pannenkoeken). Tim vond het erg leuk om Leon weer te zien en zou het erg leuk vinden als Leon eens bij ons kwam. Leuke foto’s geschoten van de kleinkinderen.

Het feest met mijn familie begon ook in de speeltuin van het westerpark. Iedereen kon een unicum! Leuk om allen weer te zien en bij te kletsen. Wat een verschil met de vorige keren. De kinderen zijn allen weer gegroeit in doen en laten. Bram en Jasper nog wel het meest voor mij. De dag zette zich voort bij Piet en Thea met een barbecue en de finalewedstrijd Nederland – Spanje.

Voor nu stop ik, maar ik hoop snel het vervolg te schrijven.



vrij 19 februari

Dagboek 2009 Posted on 19 Feb, 2010 21:44:59

Hejsan hejsan,

Tam was nog even vergeten te melden dat onze Tim zonder angst bij de tandarts is geweest en deze nu alle tanden heeft bewerkt die mede door de antibiotica waren aangetast. Super voor zo’n mannetje om daar toch maar te liggen. En dan later vol trots te vertellen dat Papa vroeger (en nu) wel bang was voor de tandarts. 😉

Ook nog even het aller aller laatste nieuws. Had Tam al gemeldt dat ik(Eric) van de week tegen iemand anders was aangereden overkomt mij dit vandaag zelf ook. In een dorp moest ik plosteling remmen doordat de bestuurder voor mij opeens vond dat de voetganger die er nog aanmoest komen vrij moest kunnen oversteken. Ik vol in de ijzer en echt met een ruimte van 1 cm stond ik optijd stil. Nog vol van geluk schiet ik plots 10talle cm verder doordat de bestuurder achter mij minder geluk had. Kunnen we weer de verzekering bellen, maar nu voor de achterkant en dat is deze keer wel verzekerd!

Zelf gelukkig weer alleen met de schrik vrij gekomen!

Morgen weer oppad. Eens kijken of we dat nu weer eens zonder schade kunnen doen.

Hejdå

Eric



Do18 februari 2010

Dagboek 2009 Posted on 18 Feb, 2010 20:59:48

Daar ben ik weer eens !

De tijd gaat weer zo snel. Tim zijn verjaardag staat alweer voor de deur en ik ben de vorige keer gestopt met schrijven over december. Ik ga het proberen goed te maken.

Ik begin maar even met het heden en ga dan terug in de tijd. Dan krijgen jullie tenminste het meest recente nieuws eerst. Zaterdag was voor ons een vrijdag de dertiende (het was ook de dertiende). Eric ging met Guus boodschappen doen. Dat gebeurd niet zo vaak en Guus had er dan ook echt zin in. Vlak nadat zij waren vertrokken ben ik Tim naar de hembyggsföreninging (buurtvereninging) gaan brengen. Daar knutselt hij erop los en heeft het erg naar zijn zin. Wat schertse mijn verbazing toen ik de auto weer op de oprit zag staan toen ik terug kwam. Eric bleek bij Åsle (bij de slinger in de weg) tegen midden op de weg stilstaande auto gereden, waardoor de bumper, het voorscherm en de koplamp schade hadden opgelopen. Gelukkig waren er geen gewonden. De mensen waar hij tegenaan gereden was zeiden direct dat hij veel te hard gereden had, maar toen ze Guus acherin de auto zagen zitten dachten ze daar toch anders over. Je moet daar al afremmen i.v.m. de wegversmalling en bochten, natuurlijk reed Eric iets te hard, maar er is daar ook spoorvorming van ijs en sneeuw en het was erg glad en als de auto dan ook nog zo vreemd midden op de weg geparkeerd staat is het daar zo goed als onmogelijk om te ontwijken. Eric was er goed van geschrokken en Guus riep de hele tijd “auto boem”. Van boodschappen doen is niks meer terecht gekomen. Dat hebben ze alsnog de volgende dag gedaan. Eric was nog wel van plan geweest te gaan als Tim weer thuis was, maar op de terug weg reed ik, zoals ze hier zeggen de dike in d.w.z. de sloot. Die is niet zichtbaar door de sneeuw en doordat ik uitweek voor een andere auto, slipten we, ik stuurde tegen en kwam vervolgens aan de andere kant in de sloot terecht. Nu was ook Tim geschrokken want die zat voorin naast me en kon alles goed zien gebeuren. Nog steeds zegt hij als er een andere auto aankomt, rijd je niet teveel naar de kant mamma.

Eric dacht we alles voor die dag wel gehad hadden, maar ik had hem gevraagd of ik de wasmachine wel aan zou zetten. We hebben de laatste tijd wat problemen met de afvoer en moeten van de zomer eens goed kijken of en hoe we het infiltratiebed (als het er echt ligt) moeten aanpassen. Hij vond het geen probleem, tot dat het water bleef staan in de bijkeuken en we dus konden dweilen en Eric door de sneeuw heen kon ploeteren om naar de dompelpomp in de put te gaan kijken. Kortom het was niet onze dag.

Inmiddels is het verzekeringsformulier ingeleverd, de boodschappen gedaan en de auto weer gerepareerd met hulp van een vriend, die weer een vriend heeft met een garagebedrijf. Erg handig. Zeker ook omdat we zowel morgen als zaterdag weer een bezichtiging op de agenda hebben staan. Twee auto’s is hier echt een must.

Nu even terug naar de tussenliggende periode.
Met de kerst zouden Ronald en Idske komen, maar door diverse omstandigheden ging dat helaas niet door. We hebben ze echt gemist. Met oud en nieuw waren Eric’ ouders er en dat maakte het allemaal weer een beetje goed. Natuurlijk hebben we oliebollen en flappen gebakken, maar voor de rest hebben we het lekker rustig aan gedaan. Er lag ook een behoorlijke hoeveelheid sneeuw. Jong en oud hebben zich vermaakt met de sneeuwberg. Opa is er ook vanaf gegaan met de ‘pulka”. Arne was zo vriendelijk geweest om met de traktor de oprit schoon te vegen en voor de jongens een mooie sneeuwhelling achter te laten. Inmiddels zit deze vol gaten en holen, die in de tussentijd alweer door een andere buurman waren opgevuld toen hij opnieuw sneeuw kwam schuifen. Dus maar weer opnieuw begonnen met graven. De bedoeling was dat Tim dit ging doen, maar uiteindelijk was het toch mamma die het meeste werk verzette.

Rolf kwam trouwens schuifen na een zeer roerige morgen. Eric ging de jongens naar school brengen, maar kwam niet verder dan een paar honderd meter, omdat de lijnbus in de sloot gereden was. Ook de reddingswagens (twee stuks, een kleine en een grote alla vrachtwagen formaat) waren in de kant gereden en ook de traktor van een buurman zat vast. Gelukkig was Rolf in de buurt die eerst de traktor heeft losgetrokken en toen de kleine wagen. De grote was er inmiddels zelf uitgekomen en toen de bus natuurlijk nog. De chauffeur stond te mopperen dat in zijn eigen land (geen zweed dus) iedereen naar buiten gekomen zou zijn om te helpen, dus ERic maakte de droge opmerking dat hij eens om zich heen moest kijken en dat iedereen hier stond. De jongens gingen dus later naar school, maar hadden de ochtend van hun leven.

Later wilde wij naar de stad, maar toen bleken ze de bus eruit getrokken te hebben en stond hij midden op de weg geparkeerd. Nog maar even geduld uitgeoefend. Tja zo gaat dat hier.

We hebben nog steeds sneeuw en op sommige plaatsen ligt het zo hoog dat Guus (nu 93 cm) als je hem er naast zet zelfs korter is dan de sneeuwlaag. En tja er schijnt vannacht weer zo’n 10 tot 15 cm te vallen. Er ligt nu sneeuw van voor de kerst en inmiddels krijg ik er wel een beetje genoeg van, hoewel het wel een erg mooi gezicht is, maar dat gedoe op de weg vind ik minder prettig. Overigens zeggen ze hier in eerste instantie dat dit een normale winter is, maar als ze dan verder praten blijkt het toch zeker zes jaar geleden dat ze dit hadden en toch niet helemaal normaal. Sneeuw is niet alles, maar als het gaat dooien dan zal dat ook nog de nodige problemen met zich mee brengen. De grusweg zal wel lekker modderig worden en dan de sneeuw die nog van het dak af moet komen. we mogen wel uitkijken als we er onderdoor lopen.

De zweden zijn het er wel overeens dat het ongebruikelijk is dat het zo lang achter elkaar koud is. We hebben hier een nacht gehad (9 januari) dat het ‘s nachts – 24 gradeb was. Met Guus ‘s morgens bij – 21,3 graden Önska uitgelaten en hij had het niet eens koud. Moet ook zeggen dat het mij reuze mee viel en dat we mazzel hadden dat er geen wind stond.

Tim heeft voor ons een kerstkaart (julkort) gemaakt op school. Hij heeft een kerstboom geborduurd en daar zelf “Gott jul”bijgeschreven. De eerste keer dat hij hele woorden heeft geschreven. Die bewaren we dus !

Tim en Guus hebben een periode gehad dat ze erg goed met elkaar konden spelen (januari), maar nu is het eigenlijk elke keer gekissebis. Guus was in januari lekker eigenwijs, wilde alles zelf doen. Nu een maandje later zit dat er nog steeds in, maar wil hij ook graag zijn zin doordrijven. Aapt ook alles na dus ook als Tim iets doet wat niet mag, waardoor er soms situaties zijn dat je de een terecht wijst en vervolgens de ander ook moet terecht wijzen. Tim is daarnaast ook erg makkelijk en als Guus iets doet wat niet naar zijn zin is komt hij direct naar ons toe en moeten wij het oplossen. Helaas voor hem sturen we hem terug om eerst zelf te proberen Guus te laten stoppen en helpen hem dan als Guus niet luisteren wil. een enerverende periode, maar dat hoort bij het opgroeien. Soms vechten en soms knuffelen.

Guus kletst de oren van ons hoofd en zijn woordenschat is hij dan ook flink aan het uitbreiden. Soms horen we onszelf terug in wat hij zegt.

Tim is erg geïnteresseerd in letters. Een deel kan hij alschrijven. Met onze hulp heeft hij zijn verlanglijstje opgeschreven. Daarnaast komt hij ook vaak zeggen dat een letter in een woord zit bijv. de T zit ook in eten. Nog even en hij kan lezen en schrijven. Het herkennen van cijfers vindt hij moeilijker, maar miniloco vindt hij nu wel erg leuk dus zal dat spelenderwijs ook komen.

Ronja en Pippi zijn inmiddels gesteriliseerd. Wat zagen ze er zielig uit met de kragen om hun kop. En helaas Pippi had een ontsteking en moest antibiotica dus moesten ze de kragen nog wat langer om. We merkten echt dat ze hun oriëntatie een beetje kwijt waren. Ze waren maar wat blij toen ze af mochten. Daarnasst vonden ze het erg prettig om weer naar buiten te mogen. We vreesden trouwens voor de kerstboom, dachten dat ze er in zouden klimmen, maar niets van dat alles. Wel vonden ze de dingen die er in hingen erg interessant en soms lag er dan ook wat uit, maar het viel allemaal mee. We hebben er nooit echt zo over nagedacht, maar het is wel leuk om twee poesen te hebben.Ze kunnen lekker met elkaar spelen en rennen door het hele huis heen achter elkaar aan. Ook vangen ze muizen !!!! Heel belangrijk. Inmiddels hebben ze ook vrede gesloten met önska. Hij rent niet meer achter ze aan (ook niet buiten) en ronja gaat zelfs naast hem liggen slapen en neust soms met hem. Tim is onze grootste knuffelaar met de katten. Hij vindt het erg leuk en voelt zich ook echt verantwoordelijk voor ze. Wilde ook regelmatig helpen met medicijnen geven en voelde zich dan erg trots dat hij mocht helpen.

O ja, leuk om te doen is ijskristallen maken van natuurlijke materialen. Vul een bakje met een klein laagje water en doe er bijv. besjes, gedroogde blaadjes, eikeltjes e.d. in. Doe dit met diverse bakjes, zet ze buiten naast erlkaar en leg er een draadje in. Als ze hard geworden zijn kun je ze ophangen. Erg simpel, maar leuk.

Iets heel anders is dat we enige tijd geleden op een hele grote “boederij”, eigenlijk is het een voormalig bankgebouw die nu een woning is met diverse huisjes en pandjes eromheen, wezen kijken voor een klant. Naast veel bos behoort er ook een eigen zwem/strandje bij aan een meer met visrechten. Erg indrukwekkend. Nu maar hopen dat de koop gaat slagen.

Iets heel anders, noem het maar gek, Eric is terwijl er een dikke laag sneeuw lag en het erg koud was, in de waterput van een klant geklommen om een klep te vervangen, om zo het huis weer te voorzien van water. Helaas bleek er nog meer aan de hand en was het probleem niet opgelost. De waterleiding bleek daarnaast ook bevroren te zijn. Iets wat hier vaker voorkomt. De zweden zelf raken er niet van onder de indruk.

Over waterleidingen gesproken, wij krijgen nu water van de buurman, maar dit gaat veranderen. Men heeft een watervereninging opgezet die er voor gaat zorgen dat de woningen (die ervoor kiezen om mee te doen) aangesloten worden op “verenigings”water. Dit kun je vergelijken met gemeentelijk water, maar dan via een vereninging. Tegelijkertijd leggen ze een nieuwe kabel voor internet. Zou erg fijn zijn als dat wat sneller gaat. Wanneer en waar ze gaan beginnen weten we nog niet, maar het gaat er komen. Een hele organisatie met zo weining huizen per vierkante meter.

Overigens had de buurman zich ingeschreven voor twee aansluitingen, een voor hemzelf en een voor de stal was wat hij zei. Dit vonden we wel vreemd, maar goed dat kan best. Toen we van de gemeente een brief ontvingen waarin onze mening werd gevraagd over het platgooien van de oude boederij bij ons aan de overkant en het opnieuw opbouwen ervan door de zoon van Arne, begrepen we waar die tweede aansluiting voor is. Wij hebben zeker geen bezwaar, alleen maar leuk dat het opgeknapt wordt en dat er jonge mensen bij komen. En wie weet ook nog wel paardjes waar de jongens op mogen rijden, want die hebben ze nu ook.

Geloof dat ik nu toch wel alles zo’n beetje heb gehad. O ja, ben begonnen met geschiedenislessen om wat meer over de zweedse geschiedenis te leren. Een groot deel gaat welliswaar over de algemene geschiedenis, waarvan veel is weggezakt, maar wordt wel vanuit de zweedse kant toegelicht. Daarnaast speel ik met het idee om de zweedse markt te benaderen met een nederlands hobbyprodukt. De eerste stap, het bekijken of het mogelijk is dat zweden geïnteresseerd zijn, ben ik nu mee bezig, maar natuurlijk heeft de Second Home beurs prioriteit nummer 1. Wil je trouwens ook komen dan kun je via onze site (www.stugainzweden.nl) gratis toegangskaarten bestellen door op het logo van Second Home te klikken. Neem mee wie je wilt en kom gezellig langs. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. ERg leuk om hier mee bezig te zijn en ook spannend want dit is iets wat ik niet verwacht had ooit te doen. Zo zie je maar weer wat er op je pad terecht komt. Hartverwarmend dat er ook klanten zijn die direct hun ervaringen met ons op papier willen zetten en ons zelfs bij willen staan op de beurs door hun verhalen te vertellen aan de potentiële klanten. Fijn dat mensen zo enthousiast kunnen zijn.

Zo het is weer een heel epistel geworden. Hopelijk niet saai.
Het ga jullie allemaal goed !

Tamara



9 januari 2010

Dagboek 2009 Posted on 09 Jan, 2010 13:58:07

Zo, op het eerste gezicht klopt dit natuurlijk niet, een stuk met de datum in 2010 in het dagboekdeel 2009, maar ja het gaat nog over 2009, want zoals gewoonlijk is het alweer een tijd geleden dat we geschreven hebben.

Na onze terugkomst uit Nederland konden we gelijk aan de slag. Het werk dat was blijven liggen moest natuurlijk alsnog gedaan worden. Eric is dus naast de normale werkdagen extra aan de slag geweest in de avonduren en het weekeinde om er voor te zorgen dat het toillet en de badkamer van vrienden per 1 december klaar zou zijn, zodat zij konden verhuizen. Het is gelukt, maar vraag niet hoe. Daarnaast hadden we ook een achterstand in te halen voor wat betreft de taallessen, moesten we de week na terugkomst een zweeds boek gelezen hebben, er een leesverslag over geschreven hebben en er voor ons examen een boekrecensie over schrijven. Een pittige klus, maar het is zelfs Eric gelukt die 5 dagen voor het examen begon aan een nieuw boek, Het verloren symbool van Dan Brown, omdat het boek waarin hij aan het lezen was te veel op een liefdesroman begon te lijken en dat hem absoluut niet interesseert. Uiteindelijk hebben we deze cursus (in december) afgerond (Eric met een uitstekend en ik met een goed en dat terwijl hij de helft van de lessen aan het werk was en minder leerde dan ik, maar ja hij spreekt wel meer zweeds en schrijft meer in het zweeds dan ik). Komende maandag beginnen we met zweeds voor gevorderden, deze lessen nemen maar 2 ochtende per week in beslag, dat is de helft minder dan de vorige cursus.

Gelijk werden we ook weer geconfronteerd met afspraken bij de tandarts voor Tim, de kinderarts voor Guus, de oogarts voor Tim etc. Tim heeft de laatste keer zelf in de stoel gelegen bij Ulla. Erg knap van hem, tot nu toe lag hij bij mij op schoot. Dit keer konden we eerder naar binnen en ERic was er nog niet om op Guus te letten, dus moest Guus mee naar binnen. Ik denk dat Tim zich de grote, stoere broer voelde en daarom zelf in de stoel plaats nam, maar toch blijf ik het knap van hem vinden. Hdet gaatjes is zelf door de tandarts gevuld. Ja, Tim heeft dankzij de vele antibiotica kuren die hij heeft gehad tegen zijn oorontsteken nu last van een slecht gebit. Nooit door de arts aangegeven dat dit een gevolg kan zijn en zelf ook nooit goed de bijsluiter gelezen en het dus niet opgemerkt. Stom, stom, stom.

Met Guus, voor de jaarlijkse controle i.v.m. zijn astma (door het RI virus dat hij gehad heeft), naar de kinderarts geweest. Ze had ons gevraagd met de mecicijnen af te bouwen, maar elke keer als we dat deden werd hij weer super verkouden. Alleen in de zomer ging het even goed met minder. Nu heeft ze een nieuw medicijn voor geschreven en zijn we begonnen met afbouwen van het andere medicijn en tot nu toe ziet het er goed uit. Ook nog maar even nagevraagd of het verstandig zou zijn om Guus te vaccineren tegen “Svininfluenca”, d.w.z. de Mexicaanse griep. Dit leek haar een goed idee. Ze had zelf haar bestand door genomen, maar was hier en daar een kind vergeten, waaronder Guus en de dochter van een medecursist van ons. Hmmm een beetje slordig mag ik wel zeggen. We hebben overigens zelf lang getwijfeld of we ons we in moesten enten en eigenlijk weten we het nog niet goed, maar de kinderen hebben de eerste prik gehad en mogen in januari voor de tweede. Lijkt nu een beetje mostert na de maaltijd. Overigens vond ik het vacineren hier niet zo goed geregeld. In de krant kan men lezen waar en wanneer de entingen plaatsvinden, maar mis je dat dan kan het dus niet meer. Risico groepen krijgen wel een brief, maar ERic heeft er ondanks zijn astma geen gehad. Rarara…….. En dat terwijl we horen dat men in Nederland vol lof spreekt over het zweedse systeem .

Tim is met school naar een theatervoorstelling geweest. Groot feest want ze werden gehaald en gebracht met een echte, grote, blauwe touringcarbus. De kinderen konden meedoen aan de voorstelling en zo te horen heeft hij wel genoten, maar waar het nu precies overging komt er niet helemaal uit.

Eind november is Marieke, een nicht van Eric, langs geweest. De eerste van alle nefen en nichten. Het was erg gezellig. Altijd leuk als er nog meer volgen. Lekker geklets als meiden onder elkaar. Gewandeld op de Mosseberg over een uitgezette route. Was aardig, maar jammer van de elektriciteitspalen die we de hele tijd tegen kwamen. Als ik me goed herinner lag er sneeuw, waardoor we niet bij ons in de buurt over het pelgrimspad konden lopen, maar dat was wel mooier geweest. Al met al was de route aardig, maar de tocht gezellig. Natuurlijk naar Falbyggens Ost geweest waar de kerstmarkt in volle gang was. Eerst even wat gedronken om weer warm te worden na de wandeling en daarna lekker geneusd. Natuurlijk wilden Marieke iets leuks en gezelligs voor de kerst meenemen en liet haar oog vallen op een kaarsenplateau die je zelf helemaal kon samenstellen. Natuurlijk moesten we eerst het een en dan het ander uitproberen en toch ook nog maar even op die manier en op die andere manier. Jullie begrijpen dat Eric er knetter van werd en ons probeerde knopen door te laten hakken. Uiteindelijk waren we er uit bleek dat Mariekes bankpas niet werd geaccepteerd, dus betaalden we contant. Bij thuiskomst bleek dat het bedrag drie keer van haar rekening was afgeschreven. Een wel erg duur kerstgeschenk zo, maar gelukkig heeft de bank het rechtgezet. De keer erop heb ik er wel wat van gezegd bij Falbyggdens Ost want dit is wel erg vreemd.

Zo, het begin is er, maar nu wil Tim graag met het slot spelen dat we vanmorgen van karton, een ronde buis en papier hebben gemaakt. De vinkingridders zijn te voorschijn gehad en gaan het kasteel veroveren. Als Guus wakker is gaan we het met z”n allen verfen. Een knutseldag voor ons terwijl ERic een bezichtiging uitvoert.

Tot gauw, want het plan is vanavond verder te schrijven. Tamara

Zo, na een lekker lang telefoongesprek met Idske toch maar weer de laptop ter hand genomen. We waren bij het bezoek van Marieke gebleven. De jongens hebben lekker met haar en de treinbaan gespeeld. Weet niet wie de treinbaan nou het leukst vond, denk toch dat Marieke nu degene was die het meest enthousiast was. Vroeger hadden we thuis ook ………….. Erg leuk om te zien.

Daarna stond de decembermaand voor de deur met al zijn feestdagen.

Na veel overwegingen kwamen opa Piet en oma Thea de dag voor Sinterklaas aan. Een super verrassing voor de jongens toen ze door opa en oma van school gehaald werden, want we hadden hun aankomst geheim gehouden om de toch al spannende periode niet te spannend te maken. Op de dag zelf waren Cor en Janneke met hun honden er ook. Sinterklaas (lees opa’s en oma’s, andere familieleden die pakjes hadden meegegeven, Cor en Janneke en wij zelf) had zeer veel pakjes uit zijn pakhuis meegenomen voor Tim en Guus en voor de opvang. Sinterklaas was van mening dat ook de zweedse kindjes hem moesten leren kennen (en op school wilden ze dat ook graag) dus had hij wat extra strooigoed en vlaggentjes met zijn beeltenis voor allen meegenomen. Met behulp van een platenboek heeft Tim uitgelegd wat dit feest inhoud, hoewel hij in eerste instantie alleen vertelde dat hij cadeaus had gehad van de goede man. De laser-zwaarden, met licht en geluid, en de pyama’s vielen het best in de smaak. Opa en oma hebben nog de hele week van dit kado mogen genieten. De honden vonden het strooigoed het leukst. Önska moest dit jaar het onderspit delven en heeft dan ook een keer zijn maaginhoud binnengehouden op deze avond.

De rest van de week hebben we het gezellig gehad met Piet en Thea. Zij hebben lekker gewandeld. Zijn met de auto naar Kungslena gereden en zijn over het pelgrimspad terug komen lopen, kregen onderweg gezelschap van een hond die gezellig met önska speelde, zodat Piet hem op de terug route om de auto te halen maar weer thuis heeft gebracht. Een mooie route die ik zelf ook nog wel eens wil lopen. Verderop in de week zijn gaven de jongens een Lucia uitvoering op school. Daar had Tim al lang van te voren voor geoefend en wij werden als ouders geacht ook met ze te oefenen, moeilijk als je alleen de tekst hebt en de melodie niet kent, maar gelukkig kon Tim het ons leren. Op de dag zelf had Guus niet geslapen en was een beetje hangerig, dus dachten we dat het niks zou worden, maar door een uurtje slapen knapte hij voldoende op om mee te gaan als pepparkakorgubbe. Tim was een echte stjärnegosse en was er erg trots op. Heeft uit volle borst de liedjes op het podium gezongen. Toen Guus zijn vriendjes in de kleedkamer hoorde werd hij toch ook nieuwsgierig en stond uiteindelijk ook op het podium.Al met al een leuke ervaring met een “fikar”na. Als laatste in die week nog even heen en weer geweest naar Gotenburg om naar de vele lichtjes van het park Lisseberg te kijken. Zeker de moeite waard. En toen was het weer tijd voor opa en oma om huiswaards te keren.

Nu zouden we even een paar dagen niemand in huis hebben en daarna zouden Ronald en Idske met de kinderen kerst komen vieren. Helaas moesten ze afzeggen door allerlei omstandigheden. We hebben ze echt gemist. We hadden er een leeg gevoel bij. We hebben nog geprobeerd de kerst met mede cursisten te vieren, maar helaas het is niet gelukt. Ondanks dat hebben we wel leuke dagen gehad, maar de kerstsfeer is toch anders. Overigens was het een heel erg witte kerst. Zelfs hier is dat niet gebruikelijk. Een aanrader is trouwens de kerstmarkt van Dagnäss slott.

Bij kerst hoort hier de kerstman en dus waren er nu ook weer kadootjes. We vinden het aan de ene kant dubbelop (en hadden het zelf dus voor de sint ook al wat minder gedaan), maar aan de andere kant is dit het feest van het jaar voor de zweedse kinderen en is dit dus waar iedereen het op school over heeft. We vonden dan ook dat we toch iets moesten doen, maar Tim en Guus weten dat Sinterklaas en de Kerstman met elkaar gepraat hebben en dat het dus met de kerst wat minder is. Pappa is ape trots op zijn weerstation en ik moet bekennen dat ik eerst zo iets had van wat moeten we ermee, maar nu,nu het zo het zo koud is buiten, vind ik het toch wel erg praktisch. Ikzelf ben verwend met een horloge aan een ketting en dat terwijl ik voor mijn verjaardag ook al een mooi sieraad had gekregen van ERic en rrn pandora ketting van de kids. Veel hebben we hier niet aangedaan,maar een lekker gebakje bij de konditorie hoorde er toch wel bij.

Het optuigen van de kerstboom was echter wel het hoogte punt voor Tim. Hij kon nauwelijks het geduld op brengen om te wachten totdat de stam afgezaagd was en in de houder stond. Toen moest het net er nog af, maar kon ik niet bij de top dus moest er een krukje komen. Wat duurde het toch allemaal lang. Toen bleek dat de takken eerst nog even wat uit moesten zakken sprong hij zowat uit zijn vel. De ingelaste drink en lekkerspauze was voor hem zo voorbij, het drinken werd naar binnen geklokt en het lekkers was ook zo verdwenen. Toen was het zover dacht Tim, maar……….. eerst moesten de lichtjes er nog in. Eindelijk werd zijn (on)geduld beloond en mocht hij samen meet Guus de boom optuigen. Dat deden ze dan ook met veel plezier. Super leuk om naar te kijken. Het resultaat was een bonte boom vol met stoffen poppentjes, klokjes en eigen gemaakte frutsels. Naar mijn idee mooier dan een boom vol glimmende, glazen ballen. Alleen dat enthousiasme is al de moeite waard.

Voor nu ga ik er weer mee stoppen. Het is inmiddels bedjes tijd. De rest zal ik later nog een keer beschrijven. Een nieuwtje wil ik nog wel kwijt, namelijk dat we eind maart op de beurs staan. Toen we aan Tim vroegen of hij wist wat een beurs is, antwoorde hij dat opa daar altijd naar kijkt op de computer, maar in dit geval is het de Second Home beurs in de jaarbeurs in Utrecht.



Vrij 30 oktober 2009

Dagboek 2009 Posted on 30 Oct, 2009 19:43:39

Net terug van een onverwachts bezoek in Nederland, hebben we vandaag, vlak bij huis drie elanden gezien !!!! Wat zijn dat spektaculaire dieren zeg. De jongens waren weer voor het eerst naar school geweest en op de terugreis, tussen school en de kerk van Tiarp kwamen we ze tegen. Tim reageerde een beetje blasé want hij had al een keer eerder elanden gezien. Ik vond het echter geweldig, een moeder met twee kalveren, die inmiddels ook aardig aan het formaat zijn.

Tussen de vorige keer en dit bericht ligt een zee van tijd. We hebben het dan ook erg druk met het werk (een groot klusproject en diverse zoekopdrachten) en de zweedse taallessen nemen veel tijd in beslag, maar we zetten door want het is onze toekomst,.

Sommige zullen inmiddels wel al de foto’s van de tussenliggende periode hebben gezien en dus een beetje weten hoe het ons vergaan is. Ik heb inmiddels een nieuwe bril, omdat ik een beschadiging aan mijn oog had, mijn oude bril niet meer op sterkte en ik uit eindelijk te lui was om mijn lenzen weer in te doen, draag ik dus nu weer elke dag een bril.

Begin augustus is Rudolf langsgeweest. Leuk dat hij nu ook weet hoe wij leven. Praat toch een stuk gemakkelijker. Voor het eerst gevlogen en getreind in een buitenlands land. Een hele reis, dus enorm leuk dat je er was. Eindelijk, in december 2008 hadden we de kachel al in huis, hebben Rudolf en Eric de schoorsteen geplaatst en nadat de schoorsteenveger hem had goedgekeurd is hij zowat elke dag aan. Erg gezellig en daarnaast erg prettig voor de energiekosten. Ook in het huisje zijn de heren aan de slag geweest. Helaas moet ik bekennen dat er na het maken van de betonpoer voor de uitbouw van de badkamer en het plaatsen van het muurtje boven, zodat er twee slaapkamers ontstaan, buiten het aanbrengen van vliesbehang, niet veel meer is gebeurd. De rare tijden van de zweedse lessen zijn hier de oorzaak van. O ja, we hebben niet alleen geklust, we zijn ook naar Forsvick geweest. Hier ligt een museum op het gebied van oude ambachten en industrie en bouwt men een schip na. Voor de heren erg interessant, vond het zelf aardig, maar het was in ieder geval een gezellig uitje.

Inmiddels is de stuga ook voor het eerst verhuurd aan buitenstaanders. Ondanks dat het huisje nog niet klaar is hebben zij het een positieve ervaring gevonden. Een leuke plek, die vrijligt, maar toch niet geheel van de buitenwereld ligt, met grotere plaatsen op redelijke afstand waar de dagelijkse zaken gehaald kunnen worden, maar dichtbij een badplaats en speelpelk. Een goede uitvalsbasis voor uitstapjes en het bekijken van woningen, werd er gezegd. Erg leuk om te horen.

In de afgelopen periode zijn we veel heen en weer geweest naar de tandarts met Tim. Bij ons vertrek uit nederland bleek dat hij een aantal gaatjes had, maar toen kon er niks meer aangedaan worden. De tandarts zelf ging de eerste keer goed, omdat er een dame bij was die hem afleidde met een verhaal over trollen die uit zijn mond gehaald moesten worden. Het lukte om een gaatje schoon te maken en te vullen, maar de keer erop was Ulla er niet bij en de tandarts zelf probeerde Tim te zakelijk uit te leggen wat ze ging doen, waardoor hij teveel met zijn gedachten bij wat er ging gebeuren was en dus lukte het niet. Nu zit hij op een inscholingscursus en dat gaat goed, maar kost veel tijd. Het ging na een aantal keer zo goed dat Ulla besloot dat het tijd was voor de echte tandarts, maar helaas was de tandarts te snel met het geven van de verdoving, waardoor Tim deze voelde en ……….. toen ging het niet meer. Nu opnieuw naar de inscholing en wie weet de volgende keer beter.

Begin september zijn we bij de brukhästdagen geweest. De wat ? Een dag waarbij gebruikspaarden laten zien wat ze kunnen, dus een paard voor een eg, een boomstam verslepend, hooibalen verplaatsend etc. We gingen speciaal voor het paard van Janneke, een geïmporteerde Tinker. Tim dacht dat we naar Cor en Janneke zelf zouden gaan en dat hij door op Clover mocht rijden en was dus teleurgesteld toen hij alleen maar mocht kijken. Gelukkig vond hij het toch leuk en heeft hij zich ook nog vermaakt met de honden van Cor en Janneke. Volgende week gaan we naar ze toe en dan mag hij wel echt paardje rijden en in de wagen zitten.

Eind september hebben we een feestje gehad in de stuga want Natalia was jarig en vierde dat met een barbeque. Lekker hoor, niks doen en toch lekker eten. Als toetje noors platbrood (ben de naam vergeten) met een zoetige pasta er tussen. De jongens smulden ervan. Meer nog dan van de slagroom/chocoladetaart, hoewel Guus de bonbons ook erg om te smullen vond en ze van enthousiasme met doos en al op de grond gooide. Önska was overigens eregast.

30 september was het oogstfeest op school en Tim en Guus hebben eigen geplukte pruimen meegenomen. De kinderen hadden zoveel groente en fruit gegeten dat er voor de rest niet veel meer bij kon. Wat oogsten is dat weten ze inmiddels ook wel. Al die machines die op en aan rijden met tractoren ervoor. Ze vinden het geweldig. Guus blijf het woord “balen” van hooi- en strobalen roepen en wel er zelfs bovenop zitten.

Inmiddels gaat Tim op de zaterdagen naar de Hembyggsföreninging in Tiarp. Dit is het buurthuis waar, in dit geval de kinderen uit de omgeving, die veelal ook op de opvang zitten, samen komen. Ze knutselen, spelen en maken bijv. kokobullar (chocoladebollen). Daarnaast heeft hij nog regelmatig een partijtje waardoor het weekeinde zich snel vult. Guus vindt het niet eerlijk dat hij niet mee mag.

Met Önska naar de dierenarts geweest, omdat hij pijn in zijn been bleef houden. Hij heeft pijnstillers gekregen en daarna werd hij een stuk levendiger. Nu de pijnstillers op zijn gaat het gelukkig nog steeds goed met hem. De dierenarts dacht aan rugklachten als het niet beter zou gaan en dus hopen we maar dat het zo goed blijft gaan als nu. Hij bleek in ieder geval zes kilo aangekomen te zijn in de afgelopen anderhalf jaar en dat is teveel. Hij krijgt nu dieetvoeding en dat lijkt te helpen want hij lijkt afgevallen. Dat is voor ons goed te zien omdat hij bij de buurman heeft gelogeerd toen wij in nederland waren en we hem dus niet elke dag zagen. Hij heeft het daar enorm naar zijn zin gehad. Erg fijn want voor ons maakt het de reis ook makkelijker. Overigens had de buurman ook de zorg voor de vissen en de katten. Ja, we hebben sinds een paar weken twee poesen erbij. De jongens hebben ze Pippi (was snel gevonden) en Ronja (van de roversdochter) genoemd. Ze komen van Djurensvännern (dierenvrienden) en moesten bij elkaar blijven. In het begin waren ze een beetje schuw, maar nu spelen ze er op los, vangen vliegen en vinden het goed als Tim ze aait en met ze rond zeult. Guus vinden ze nog een beetje te schichtig, maar soms lukt het hem om ze te aaien. Tussen önska, pippi en ronja is er een haat – liefde verhouding, maar ze verdragen elkaar in ieder geval. Eric heeft tot nu toe geen last gehad van zijn allergie en we hopen dus maar dat dat zo blijft, want we willen dat ze de muizen gaan vangen die, nu het weer kouder is, een warme plek op zoeken.

Dat was het grote verschil tussen hier en nederland. De temperatuur. Hier vriest het alweer regelmatig en hebben we ook alweer meerdere keren de ruiten van de auto’s moeten krabben. In nederland was het voor ons gewoon nog zomer. De aanleiding van onze reis was het overlijden van Eric’s oom, broer van Eric’s moeder. Jammer voor ma en pa dat ze net hier waren en weer terug konden. Gelukkig hebben we nog tijd gehad om een uitstapje te maken naar het Dalenium in Stenstorp. Tim had een heel bouwwerk gemaakt van supergrootte legoblokken en Guus heeft zich met van alles en nog wat vermaatk. Ook opa en oma konden zich uitleven in het doe-museum. Dat maakte hongerig en dus hebben we een pizza-tje gegeten.

De reis naar nederland was wel bijzonder,want dit was de eerste keer dat we met opa en oma Verhaegh meereisden op de boot. Voor Tim was het een leuke, spannende gebeurtenis waarbij hij in het bovenbed in de hut mocht slapen. Guus had dit keer door wat boot varen inhoud en vond het geweldig op het dek. Ook het slapen in een groot bed vond hij erg leuk (gelukkig hadden we hem net geleerd om onder een dekbed te slapen i.p.v. een slaapzak). De tijd in nederland is snel gegaan. De crematieplechtigheid was een mooi afscheid en daarnaast een gebeurtenis waarbij we de ooms en tantes, neven en nichten weer een keer zagen. Dubbel dus, triest maar ook rust en gezelligheid. Weer veek bezoekjes aan vrienden, familie en klanten afgelegd in de paar dagen dat we er waren. We wilden nog veel meer, maar dat was helaas niet mogelijk. Voel je dus a.u.b. niet gepasseerd als we niet langs zijn geweest bij jou want we kunnen helaas niet iedereen zien, al willen we dat wel. Eric heeft weer een keer gesquashed en ik heb weer van de sauna genoten.Tim heeft zijn boezemvriend Tjeerd weer gezien en is helemaal gelukkig met zijn pistool van de kermis. Guus vond het overal geweldig. En Tim heeft toch nog gelogeerd bij opa en oma of eigenlijk bij de opa’s en oma’s. Kortom het was weer goed.

De terugreis hebben we dit keer zoveel mogelijk gereden. Met een boot tussen Puttgarden en Rodby en de brug naar Malmö. We waren ‘s morgens rond 8 uur vertrokken, hadden om 16.15 uur de boot waar de kinderen lekker konden spelen en waren om 23.00 uur thuis. De jongens hebben zich onderweg goed vermaakt en wij hebben het ook als een goede manier van reizen ervaren. Zeker voor herhaling vatbaar en misschien is heen en terug op deze manier reizen ook wel mogelijk als we voor een langere periode komen. Het scheelt in ieder geval ook in de portomonai.

Veel plezier de komende tijd en tot horens of ziens (tot gauw Marieke).

Tamara



Next »